reprobate

[สหรัฐอเมริกา]/ˈreprəbeɪt/
[สหราชอาณาจักร]/ˈreprəbeɪt/
ความถี่: สูงมาก

คำแปล

n. บุคคลที่มีลักษณะไม่ดีหรือไม่มีหลักการ, คนชั่ว.
Word Forms
Third Person Singularreprobates
Present Participlereprobating
Past Tensereprobated
Past Participlereprobated
Pluralreprobates

ประโยคตัวอย่าง

You sinful old reprobate!

คุณคนชั่วร้ายที่แก่แล้ว!

He disowned his reprobate son.

เขาตัดความสัมพันธ์กับลูกชายที่ประพฤติเสื่อมเสียของเขา

a long-missed old reprobate drinking comrade.

เพื่อนร่วมดื่มที่เป็นคนชั่วร้ายที่หายไปนาน

his neighbours reprobated his method of proceeding.

เพื่อนบ้านของเขาประณามวิธีการของเขา

He was known as a reprobate in the community.

เขาเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นคนพาลในชุมชน

The reprobate behavior of the students led to their suspension.

พฤติกรรมอันเลวร้ายของนักเรียนนำไปสู่การพักการศึกษาของพวกเขา

She tried to reform the reprobate youth in the neighborhood.

เธอพยายามปรับปรุงเยาวชนที่ประพฤติชั่วในละแวกนั้น

The reprobate nature of his actions shocked everyone.

ธรรมชาติของการกระทำอันเลวร้ายของเขาทำให้ทุกคนตกใจ

Despite his reprobate reputation, he was given a second chance.

แม้ว่าเขาจะมีชื่อเสียงว่าเป็นคนพาล เขาก็ได้รับโอกาสครั้งที่สอง

The reprobate character in the novel added an interesting twist to the story.

ตัวละครอันเลวร้ายในนวนิยายเพิ่มความพลิกผันที่น่าสนใจให้กับเรื่องราว

His reprobate lifestyle eventually caught up with him.

วิถีชีวิตอันเลวร้ายของเขาสมัครสมานกับเขาในที่สุด

The reprobate behavior of the employee led to his dismissal.

พฤติกรรมอันเลวร้ายของพนักงานนำไปสู่การไล่ออกของเขา

The reprobate son brought shame to his family.

ลูกชายที่เป็นคนประพฤติชั่วทำให้ครอบครัวของเขาขายหน้า

She tried to steer her reprobate friend onto the right path.

เธอพยายามนำเพื่อนที่เป็นคนประพฤติชั่วของเธอไปสู่เส้นทางที่ถูกต้อง

คำยอดนิยม

สำรวจคำศัพท์ที่มีการค้นหาบ่อย

ดาวน์โหลดแอปเพื่อปลดล็อกเนื้อหาเต็มรูปแบบ

ต้องการเรียนรู้คำศัพท์อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นหรือไม่? ดาวน์โหลดแอป DictoGo แล้วสนุกกับฟีเจอร์ช่วยจดจำและทบทวนคำศัพท์มากมาย!

ดาวน์โหลด DictoGo ตอนนี้